ΕΙΔΙΚΗ ΝΟΣΟΛΟΓΙΑ Α΄ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ

Η διδασκαλία της Ειδικής Νοσολογίας έχει ως σκοπό να οδηγήσει το φοιτητή σε μία λεπτομερή ενασχόληση με όλο το φάσμα της Παθολογίας, διευρύνοντας τις γνώσεις που δέχθηκε στο 5ο εξάμηνο και προσθέτοντας νέες, εξειδικευμένες πληροφορίες.

Η Ειδική Νοσολογία, πέρα από την επιδημιολογία, τη φυσική ιστορία και τη σημειολογία των παθήσεων, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών. Με τον τρόπο αυτό αναζητείται η όσο το δυνατόν πληρέστερη κατανόηση της νοσογόνου διαδικασίας, με σκοπό να προετοιμάσει, σε ένα μεταγενέστερο στάδιο, και τη διδασκαλία της θεραπευτικής των νοσημάτων.

Στα από αμφιθεάτρου μαθήματα αναλύονται θέματα που αφορούν συγκεκριμένες νοσολογικές οντότητες.

Στην άσκηση στο θάλαμο, οι φοιτητές έχουν μία εκτενέστερη, σε σχέση με το 5ο εξάμηνο, επαφή με τον ασθενή, καθώς συμμετέχουν ενεργά στη λήψη ιστορικού, στη φυσική εξέταση και στη διατύπωση της διαφοροδιαγνωστικής κλινικής σκέψης, με βάση τα όσα προηγήθηκαν στα θεωρητικά μαθήματα.

Με τον τρόπο αυτό παρέχεται μία ολοκληρωμένη επαφή με τον κορμό της κλινικής Ιατρικής, την Παθολογία.

Η ύλη των από αμφιθεάτρου παραδόσεων είναι η εξής:

1. Παθοφυσιολογία αιμόστασης - Θρομβωτικές καταστάσεις,
2. Μείζονες κλινικές εκδηλώσεις λοιμώξεων - εργαστηριακή προσέγγιση,
3. Μη ειδικές λοιμώξεις (αναπνευστικό, ουροποιητικό),
4. Μη ειδικές λοιμώξεις (ΚΝΣ, ενδοκαρδίτιδες),
5. Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας,
6. Ειδικές λοιμώξεις (μονοπυρηνοειδή σύνδρομα από EBV, CMV, Τοξόπλασμα - AIDS),
7. Συστηματικά αυτοφλεγμονώδη νοσήματα - Το μοντέλο του οικογενούς μεσογειακού πυρετού,
8. Μικροβιακές, ιογενείς και παρασιτικές λοιμώξεις του γαστρεντερικού,
9. Παθήσεις παγκρέατος,
10. Παθήσεις οισοφάγου,
11. Ειδικές λοιμώξεις (βρουκέλλωση, λεϊσμανίαση, ελονοσία),
12. Παθήσεις χοληφόρων,
13. Παθήσεις στομάχου,
14. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Κ+/Να+),
15. Παθογένεια - Κλινικές εκδηλώσεις σακχαρώδους διαβήτη,
16. Διαβητική κετοξέωση - Μη κετωσική υπεργλυκαιμική κατάσταση / Υπερώσμωση,
17. Οξεοβασική ισορροπία,
18. Μεταβολισμός ασβεστίου - Παθήσεις παραθυρεοειδών,
19. Παθήσεις θυρεοειδούς,
20. Νόσος Addison - Nόσος Cushing,
21. Υποθάλαμος – Υπόφυση,
22. Συστηματική αυτοανοσία - Το μοντέλο του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου,
23. Συστηματική αυτοανοσία - Το μοντέλο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας,
24. Αρτηριακή υπέρταση – Μεταβολικό σύνδρομο,
25. Σύνδρομο αντιφωσφολιπιδίων,
26. Πυλαία υπέρταση - Κίρρωση ήπατος,
27. Διαγνωστική προσέγγιση ηπατίτιδας Β και C - Ηπατοκυτταρικός καρκίνος,
28. Αγγειίτιδες,
29. Φλεγμονώδη νοσήματα παχέος εντέρου - Αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου,
30. Αναιμίες - Αλγοριθμική διαγνωστική προσπέλαση.

Η ύλη των κλινικών ασκήσεων είναι η ακόλουθα:

1. Διαταραχές αιμόστασης,
2. Διαγνωστική προσέγγιση οξέος εμπυρέτου,
3. Διαγνωστική προσέγγιση χρονίου εμπυρέτου,
4. Διαγνωστική προσέγγιση κοιλιακού άλγους,
5. Σακχαρώδης διαβήτης – Επιπλοκές,
6. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές (Ca++) - Διαγνωστική προσέγγιση ενδοκρινικών παθήσεων,
7. Διαγνωστική προσέγγιση αυτοάνοσων νοσημάτων - Διαγνωστική προσέγγιση - Ανοσολογικό profil,
8. Αρτηριακή υπέρταση,
9. Διαγνωστική προσέγγιση ικτερικού συνδρόμου,
10. Διαγνωστική προσέγγιση αναιμιών και διαταραχών αιμόστασης.